Her Gelinlik Giyen Kız Mutlumu Dersiniz
HER GELINLIK GIYEN KIZ MUTLUMU DERSINIZ
VE ONUN ICINDEN GECENLERI BILE BILIRMISINIZ
KIMI SEVDIGINDEN AYRILIR KIMI ZORLA VERILIR
PARALI BIRINI GÖRÜNCE ZENGINDIR DENILIR:
BIR GELINLIK GIYDIRMEYI HÜNER SAYARLAR
KIZINI ZORLA VEREN ANALAR BABALAR
SEVMEDEN SEVILMEDEN MUTLUMU OLUR DERSINIZ
SIZ ASKI SEVDAYI HIC BILMEZMISINIZ:
BEN MURADIYE BÖYLE BILIR BÖYLE YAZARIM
GELINLIK ICIN AGLAYAN NICELERINI TANIRIM
KIZARIM KENDI KENDIME SEVMEK BUMU DIYE
ELIMDEN NEGELIR YAZIYORUM KADER DIYE DIYE
BAZILARI GELINLIK GIYMEDEN INTAHAR EDER
GÜZELIM DÜNYAYA DOYMADAN GIDER
YAZIK COK YAZIK GÜZELIM KIZLARA
BU SIIRI YAZIYORUM OKUYUN DIYE BÜTÜN
ANNE VE BABALARA:
Evli Kadınlar
Dışardan bir sorun görülmez belki
Fakat umutsuzdur evli kadınlar
Yüzde yüz bir hüküm verilmez belki
Genelde mutsuzdur evli kadınlar
Ayşe on beşinde gelin olmuştur
Sevdiği dururken elin olmuştur
Her gece sararmış, her gün solmuştur
Genelde mutsuzdur evli kadınlar
Fatma’yı birine zorla vermişler
Tomurcuk gül iken zorla dermişler
Hep onu suçlamış, onu yermişler
Genelde mutsuzdur evli kadınlar
Gül biraz şanslıymış sevilmiş, sevmiş
Kocası gözünde sanki bir devmiş
Hiç farkı kalmamış hapismiş, evmiş
Genelde mutsuzdur evli kadınlar
Hülya’nın ne aklı ne fikri ermiş
Kendini oğluna, kızına vermiş
Her işin peşine yalnız gidermiş
Genelde mutsuzdur evli kadınlar
Zeynep’in kocası kahveden gelmez
Gelse de asıktır yüzü hiç gülmez
Tatlı söz söylemez, sevmeyi bilmez
Genelde mutsuzdur evli kadınlar
Hatice kaderle kendini aklar
Hep mutlu görünür, derdini saklar
Istırap gölünde ruhunu paklar
Genelde mutsuzdur evli kadınlar
Emine eşinden ilgi görmemiş
Ömründe bir defa sefa sürmemiş
Sevgiyi tatmamış, hazza ermemiş
Genelde mutsuzdur evli kadınlar
Keramet koksa da nikah masası
Silinmez hayatın gamı, tasası
Velhasıl arkadaş lafın kısası
Genelde mutsuzdur evli kadınlar
Evcilik Oyunu
Kapıyı tıklayarak başlar misafirlikler...
İlk kez gelenle,
Toprağa ilk kez düşmüş yabancı bir tohumun,
Filizlenme heyecanını hissedersin.
Ona yaşamının ve kişiliğinin,
En güzel yönlerini gösterirsin.
Bir bebektir bazen kapıyı çalan,
Bazen yeni bir komşu,
Bazen adı henüz konmamış…
Kapıyı tıklayarak başlar misafirlikler...
Pencerenin önündeki saksının toprağı kuruduğunda,
Tekrar geleceğini bildiklerinle,
Güven duyar, serpilir, güzelleşirsin…
Yüreğini açar, sakinleşirsin.
Bazen bir akrabadır kapıyı çalan,
Bazen bir arkadaş,
Bazen adı henüz konmamış...
Kapıyı tıklayarak başlar misafirlikler...
El sallarken dönmeyeceğini bildiklerin,
Ya da son gelişi olduğunu hiç tahmin bile etmediklerin.
Son hasbihal...
Son fotoğraf...
Son kahve...
İster ölüm olsun kapıyı çalan,
İsterse hayata yalnız uçmanı gerektirecek bir ilk,
Yaşarken pek anlayamasak da,
Nasıl olsa kapanmayacak mı kapı?
Bitmeyecek mi
Evcilik oyunlarımızdaki misafirlik? ! ...
|